‫ تقدیم به تمام سینمادوستانِ پارسی زبان
‫تیم ترجمه ی مدیاسیتی تقدیم میکند
‫خاطرات یک جنتلمن مستاجر
‫ترجمه و تنظیم: سعید درانی ‫saeiddorrani@yahoo.com
‫فیلمی از یاسوجیرو ازو
بعضآ مهتاب سایه هایی دارد
‫پس به اعمال فانیِِ کمی کفایت کن
‫که به آسانی به سوی تاریکی سوق داده میشوی!
‫آنها هنوز در هوا مانده اند
‫کلمات خوش آیند ... سُرور ...
...‫و وجودِ شیرین...
‫اینها همه باعث شده اینگونه حس کنم که به تو از پشت خنجر میزنم
‫باور کن، این آسان نیست
‫اما سعی کن بفهمی، و بعد ترکم کنی
‫این سخت تر از مردن است
‫اگر اینگونه ترشروئی را ادامه بدهی
‫من خواهم مرد
‫من برگشتم
‫اما من ...
‫من برگشتم خونه
‫خوش اومدی
‫-کسی اینجاست؟ ‫-نه
‫-اما داشتی با یکی حرف میزدی ‫-ولش کن
‫امروز زود برگشتی
‫هی، بیا اینجا
‫چی شده؟
‫این بچه رو پیدا کردم
‫کجا؟
‫از کودان منو دنبال میکرد
‫-بی خانمانه؟ ‫-نه، فقط گم شده
‫اهل چیگاساکیه
‫میتونیم امشب نگهش داریم؟
باهاش زحمت درست نکن
‫اما دلم به حالش میسوزه
‫چرا ما باید نگهش داریم؟
‫ببرش پیش یکی دیگه
‫ببرش پیش تانه
‫نمیتونی نگهش داری؟
‫من نه. من از بچه ها متنفرم
‫واقعا؟
‫ببرش پیش تانه
‫اون پسر خوبیه
‫من علاقه ای به نگه داشتنش ندارم. ‫ببرش اونجا
‫که اینطور
‫بیا
‫شب بخیر
‫-شب بخیر ‫-شب بخیر
‫هی، بیا اینجا
‫ببین تانه، به پسر بچه علاقه داری؟
‫من پیداش کردم. میخوام که تو نگهش داری
‫کی هست؟
‫از کودان منو تعقیب میکرد
‫رفتنم نمیره. ‫امشب نگهش میداری؟
‫چرا خودت نگهش نمیداری؟
‫تامه کیچی نمیخواد اینکارو کنه
‫اگه اون نمیخواد، پس منم نمیخوام
‫اینطوری نگو. اون خودش گفت ازت بخوام
‫-بگذار بمونه دیگه. ‫-نه ممنون
‫ببین، دارم ازت خواهش میکنم
‫نه. من از بچه ها متنفرم
‫بیا، یکم عاطفه داشته باش
‫واستا آقای تاشیرو ‫این که شوخی نیست
‫-لطفا ‫-صبر کن آقای تاشیرو
‫این راهش نیست...
‫بیا
‫با بادبزن خشکش کن
‫من تو دردسر افتادم. شماها منو تو دردسر انداختید
‫-چی شده؟ ‫-پسره
‫مایه رنجشه
‫من دیگه نگهش نمیدارم
‫مشکل چیه؟
‫-دیشب تشکش رو خیس کرد ‫-هوممم
‫برای من "هوممم" نکن. تشک خوبم رو خراب کرد
‫مثل اسب میشاشه!
‫چه مصیبتی
‫تاشیرو کجاست؟
نیست، ‫رفته
‫اینا همش تقصیر اونه ‫من دیگه بچه رو نگه نمیدارم
‫پس یه کاری بکن
‫-چه کاری؟ ‫-بفرستینش بره اگه میخواین
‫من یه شب نگهش داشتم، حالا نوبت شماست
‫احمق نباش
‫کی احمق نباشه؟ فقط فکر کن
‫تو هم مسئولی
‫تاشیرو پیداش کرده ‫پس خودتون هم باید نگهش دارید
‫من نه، خیلی ممنون
‫نه اگه مثل یک اسب میشاشه!
‫چرا یه جایی ولش نمیکنی
‫احمق نباش. پس خودت اینکارو کن
‫عجب چیزی برای پیدا کردن تو خیابون...
‫برو از کاوایوشی بخواه
‫آره، ببر اونا نگهش دارن. باشه؟
‫نه. ما نمیتونیم
‫من کلی کار و بچه دارم
‫اتاق کافی هم نداریم
‫اتاق کافی دارید، اون خوشکله که قاب عکس داره
‫هیچ فرقی هم بین سه تا بچه داشتن و چهارتا داشتن نیست
‫اصلا هم مثل هم نیستن. ‫پیش تو چطوره؟
‫جای من اصلا خوب نیست
‫چیش خوب نیست؟ هیچ مشکلی هم نداره
‫بگذار پیشت بمونه. میتونه کمک دستت هم باشه
‫راست میگه. بگذار بمونه
‫فراموشش کنید
‫تاشیرو هم برامون مشکل درست کرده
‫فکر کنم یکی باید به چیگاساکی برش گردونه
‫اون موقع میتونیم خونشو پیدا کنیم
‫و همونجا ولش کنیم
‫بهترین کاریه که میشه کرد
‫-نظرت چیه؟ ‫-خوبه. ولی من نمیبرمش
‫-اینطوری نگو ‫-نه. رو من حساب نکنید
‫ولی یکی باید ببرتش
‫پس خودت ببرش
‫-چی فکر میکنی؟ ‫-ایده ی خوبیه
‫-پس میبریش؟ ‫-مسخره بازی درنیار
‫تاشیرو هم مشکل درست کرده
‫خیلی خب. قرعه میکشیم
‫عادلانست ‫نیاز به فکر کردن نداره دیگه
‫بدشانسیه کسیه که قرعه بهش بخوره
‫قبوله کاوایوشی؟
‫آره
‫پس من کاغذا رو درست میکنم
‫کاغذ علامت دار دست هرکسی افتاد، اون باید بره
‫اون منم
‫که اینطور. واقعا متاسفم
‫دارم بیشتر تو دردسر میفتم
‫سخت نگیر ‫شانسه دیگه
‫امروز روز شانسته
‫کدوم شانس؟؟
‫اوه، واستا ‫نظرت در مورد کمی چایی چیه؟
‫داری شوخی میکنی!
‫هی، یکی منم که علامت داره
‫درسته. یکی منم همینطور
‫عجله کردن ضرر میزنه. مگه نه؟
‫که اینطور
‫بین خودمون باشه. خب؟
‫البته
‫خوبه
‫سفر درازیه. اگه بفهمه حتما میکشتمون
‫ما خوب نمیشناسیمشون
‫اون یک نجار بود و خونش هم نابود شده بود
‫ما فقط تازمانی که اینجا کار داشت بهش خونه اجاره دادیم
‫اون تو سمساری کار میکرد
‫اما فقط برای ده روز
‫که اینطور
‫و چند روز پیش هم...
...‫با بچه از اینجا رفت تا تو توکیو دنبال کار بگرده
‫فکر میکنی برگرده؟
‫فکر نکنم. ‫همه چیزش رو برداشت و با خودش برد
‫تو محل کارش ممکنه بدونن کجاست؟
‫فکر نکنم
‫بگیر
‫پدرت فقط یک بدجنسه
‫تو گم نشده بودی
‫تو رها شدی
‫چرا تو اون خونه نمیمونی؟ اونا نگهت میدارن
‫بیا بگیر، اما آخریشه
‫بخور و پاشو برو تو اون خونه
‫باشه؟
‫دیگه چی شده؟
‫برو برام چندتا صدف بیار، اونا رو برای یادگاری میخوام
‫برو. تو پسر خوبی هستی. عجله کن
‫گازت میگیرما!
‫بخت، جایگاه سیماشناسی...
‫کف بینی
‫راه، ازدواج
‫زندگی
‫... و اقبال
‫واقعا یک فال گیر میتونه بگه؟
‫صد درصد. چیزی محتمل تر از این وجود نداره
‫اما تو رفتی بیرون و پوتین های ضد آب پات کردی
‫و بعدش هوا آفتابی شد
‫آب و هوا به من مربوط نیست
‫رادیو اونو میتونه بهت بگه
‫-خوش اومدی ‫-اوه، برگشتی به سلامتی
‫میدونم سفر طولانی ای بود. ‫خوب پیش رفت؟
‫اصلا ‫پدرش اونجا نبود
‫وقتمو تلف کردم
‫قطار پر بود. مجبور شدم از پنجره برم تو
‫کرایه قطار هم که رفته بالا. ‫خیلی ممنون تاشیرو
‫-شرمندم ‫-چی با خودش حمل میکنه؟
‫سیب زمینی. ‫با قیمت کم از ایستگاه خریدم
‫نمیخواستم دست خالی برگردم
‫-بچه ی بیچاره. از کار افتاده ‫-فقط چند کیلوِِ
‫-کسی نیامد؟ ‫-نه، هیچکی
‫امشب یک دورهمی داریم
‫-اوه. که اینطور ‫-زود شروع میشه
‫امروز روز شانسه برای کاوایوشی
‫چطور مگه؟
‫پسرش دو هزار ین تو بخت آزمایی برده
‫اوووه
‫دو هزار ین از پول رایج
‫بد نیست ‫دعوتمون میکنه امشب؟
‫امیدوارم
‫من میرم از دست سیب زمینی ها خلاص شم
‫اونارو بگذار زمین
‫میتونی تشکت درست کنی. مگه نه؟
‫سریع برو بخواب. ‫جات رو هم خیس نکنی دوباره
‫ازت میخوایم که به عنوان راس گروهمون بمونی
‫-نه، بگذارید من بکشم کنار ‫-لطفا بمون
‫ما هم کمکت میکنیم ولی تو باید رئیس باشی
‫بحث نکن دیگه. همه میخوان که تو بمونی
‫-بعدش همه چیز درست میشه. مگه نه؟ ‫-بله ‫
‫-فکر کنم، پس مجبورم قبول کنم ‫-ممنون
‫-این آخرین تصمیم بود ‫-خیلی ممنون
‫میتونم الان غذا رو بیارم؟
‫بله. بیارینش
‫این عالیه
‫تو زحمت افتادی
‫چیز زیادی نیست
‫هی هیچان
‫هیچان، چرا اینجا نمیای
‫تبریک میگم هیچان
‫و ممنون!
‫هیچان عالیه ‫پسر خیلی خوش شانسیه
‫-واقعا همینطوره ‫-نه...
بخت خوبش براش شانس میاره
‫شانس مال افراد با ذهن پاکه
‫-که اینطور؟ ‫-بله همینطوره
‫تو اگه به دو هزار ین نیاز داشته باشی هیچوقت نمیبری
‫-به همین دلیله که بچه ها میبرن ‫-جدا؟
‫اگه امتحان کنی، میبینی که نمیبری
‫اگه من نبرم تو هم نمیبری
‫برای همینه که شرکت نمیکنم
‫اما من به اسب سواری میرم چون اونجا به اسبا بستگی داره
‫-بفرمائید لطفا ‫-بله، بهتره شروع کنیم
‫ساکی(نوشیدنی الکلیِ ژاپنی) به سلامتی شانس ها؟
‫ساکی واقعی اینه
‫خیلی خوبه
‫بیاید بنوشیم و خوش بگذرونیم
‫خیلی ممنون
‫من شنیدم تو تعریف کردن قصه های شهر فرنگی ماهری
‫-نه... ‫-شهر فرنگ؟
‫این
‫تو نمیتونی مردم رو اونطوری که به نظر میرسن قضاوت کنی
‫منو بگو که فکر میکردم تو آراسته ای
‫چی میگی؟
‫اون شهر فرنگِ تو نمایشگاه رو یادت میاد؟
‫منظورت اون شوی تصویرهای داستانی هست!
‫اینقدر عاشقش بودم که تراخام گرفتم
‫تراخام چیه؟؟ تراخم
‫تاشیرو، بخون
‫الان ادامش نده دیگه...
‫بخونش تاشیرو. لطفا
‫-اما... ‫-خیلی دوست دارم بشنومش
‫کوتاه بیا، بخون دیگه
‫-بخون تاشیرو، خواهش میکنم ‫-اما...
‫"بشتابید که نمایش داره شروع میشه"
‫خیلی خب، اگه اینطوریه...
‫در توکیو به وقوع پیوست
‫درباره ی یک کشتی نیروی دریاییست که پرچمش را در شهری بزرگ برافراشت
‫این یک داستان عاشقانست
‫یک عشق لطیف و شناور در تاریکی
‫دختری زیبا بود
‫بچه ی اول وایکونت کاتائوکا
‫مثل یک غنچه از گل گیلاس بود
‫آه که چه زیبا
‫اسمش نامیکو کاتائوکا بود
‫او با پرچم دار ازدواج کرد
‫بارون تاکئو کاواشیما
‫ماه عسلشان در کوه های ایکاهو بود
‫و زمانی که از خوشگذرانی های خود خسته شدند
‫به خانه ی خود در توکیو برگشتند
‫اما یک ارتشی بودن،
‫آن زمان را در پی دارد که باید به جنگ بروی
‫او به زوشی اعزام شد تا به گروهش بپیوندد
‫آن روز دریا آرام بود
‫زمانی که به داخل کشتی رفته بود
‫نامیکو از ساحل برایش دست تکان میداد
‫گریست و فریاد زد
‫هرچه سریعتر به خانه برگرد
‫و سپس به ماه رنگ پریده نگاه کرد
‫بر فراز درختی کاج با شاخه های شکسته
‫چه...
‫چه داستان...
‫...تراژیکی
‫خیلی خوب بود
‫عالی بود
‫-قبلا حرفه ای بودی؟ ‫-اوه، نه
‫شگفت آور بود
‫خجالت زدم میکنین
‫حقیقته. ‫بهتر از فال گیریت بود
‫میتونیم یک دستگاه شهر فرنگ دست دوم پیدا کنیم؟
‫جدیدا تو نمایشگاه هیچکدومشون رو ندیدم
‫عجب دورهمی ای بود! ‫میتونیم هرشب انجامش بدیم
‫-شب بخیر ‫-شب بخیر
‫خوش گذشت. لطفا دوباره هم بخونید
‫-حتما...خداحافظ ‫-خداحافظ
‫هنوز بیداری؟
‫برو بخواب
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫از خیس کردن تشکت میترسی؟ ‫درسته؟
‫اگه یه بار دیگه انجامش بدی میندازمت بیرون
‫-فهمیدی؟ ‫-آره
‫بگیر بخواب. صبح بیدارت میکنم
‫شب بخیر مامان بزرگ
‫-خاله ‫-شب بخیر خاله
‫پدرت واقعا سنگدله
‫یه نجار همه جا میتونه کار پیدا کنه
‫نگهداری یه بچه زیاد خرج نداره
‫جدا از همه اینا اون پدر توئه
‫اینطوری بزرگ شدن، چرا شایستگیت اینه؟
‫مادرت که خیلی وقت پیش مرده...
‫پدرت هم که یک بی مصرفه
‫تو واقعا بچه ی بیچاره ای هستی. ‫چه کار میخوای بکنی؟
‫به همین زودی خوابیدی؟ ‫یک بچه یک بچست...
سلام
‫اوه، سلام. بشین لطفا
‫-کجا بودی؟ ‫-خونه ی معلم
‫گندم خرد میکنی
‫تو قسمت شما چی جیره بندی شده؟
‫آرد
‫-کِی بود؟ ‫-دیروز. آرد سفید
‫قبل از اینکه یادم بره...
‫مادرم یک مسواک میخواست
‫در حال حاضر تمام کردم
‫میخواست باهاش دندون های خرابشو تمیز کنه
‫دفعه بعد یکی براش نگه میدارم
‫سلام
‫خوش اومدید. روز خوبیه
‫سلام آقای کاوایوشی، اون چیزی که ازتون خواسته بودم رو تموم کردید؟
‫-خب، نه... ‫-پس فردا؟
‫اون رنگرز خوبیه اما لفت میده
‫تا سال دیگه باید صبر کنی
‫نه، توی سه یا چهار روز دیگه
‫مشکلی نیست، فقط کارتون رو خوب انجام بدید
‫ممنون
‫-شمع ها و کبریت ها امروز میرسن ‫-باشه
‫میبینمتون...
‫فردا هم آرد
‫که اینطور. ممنون برای دیشب
‫-باشه، منو ببخشید ‫-خداحافظ
‫-بفرما ‫-یه چیز خوبی دارم
‫از معلم گرفتم
‫یه دونه بردار
‫این فوق العادست. ‫درست مثل قدیما
‫گرونم باید باشه
‫خوشمزه هم هست
‫مردی که آینه رو بهم فروخت...
‫...میتونه یک شلنگ پلاستیکی برام پیدا کنه
‫-اوه، اون مرد ‫-میتونی ازش بپرسی؟
‫باشه، اما زیاد میگیره
‫من نمیدونم بقیه چقدر میگیرن
‫اما همراه آینه ای که بهم فروخت یک میز قشنگ درست کردم
‫که اینطور
‫-این کیه؟ ‫-تو دردسر افتادم
‫-بچه ی کیه؟ ‫-بی خانمان
‫یا ولش کردن یا گم شده
‫بچه نمیخوای؟
‫نه، من یک شلنگ میخوام
‫کسی رو نمیشناسی که بچه بخواد؟
‫دو شبه که دارم نگهش میدارم
‫-بیا اینجا پسرم ‫-حرومش نکن
‫-مشکلی نیست ‫-اون قدرش رو نمیدونه
‫بیا اینجا پسرم
‫بیا
‫بگیرش
‫اونجا چی داری؟
‫ته سیگار
‫با اونا چکار میکنی؟ سیگار میکشی؟
‫مال بابامه
‫دیگه تو جیبت چی داری؟ خالیشون کن
‫گفتم خالیشون کن
‫میخ
‫بچه ی پلید. حالا گم شو!
‫پدرش؟
‫یه نجاره. خونشون از بین رفته
‫برای همینه که میخ برداشته؟
‫سنگ دله. اما هنوزم پدرشه
‫زمونه عوض شده
‫وقتی ما بچه بودیم، از والدینمون همش پول میخواستیم
‫تا باهاش شکلات و از این چیزا بخریم
‫چیزی وجود نداشت که نگرانش باشیم
‫درسته
‫یادت میاد کیکو، که همیشه دماغت رو با آستینت پاک میکردی
‫تو هم این کارو میکردی تانه
‫امروزه بچه ها از اون کارا نمیکنن
اونا آرامش ندارن
‫زمونه برای اونا سخت شده
‫اونا خجالتی شدن و شروع کردن به برداشتن میخ و ته سیگار...
‫ما نباید بگذاریم بچه هامون این کارو بکنن. این برای بچه ها خوب نیست
‫درسته، بچه ها باید بیشتر آسوده باشن
‫چه زندگی ای. ‫من بهتره برم
‫-شلنگو رو فراموش نکنی ‫-ازش میپرسم
‫-بگیر پسرم. خداحافظ ‫-خداحافظ
‫چی بهت داد؟
ده ین
‫باید ازش تشکر میکردی ‫ابله
‫بیا اینجا، پسرم
‫بیا
‫باهاش برو یک بلیط بخت آزمایی بخر
‫برنده میشی، مطمئنم
‫تو هم به همون اندازه معصومی، برو بخر
‫-میدونی کجاست؟ ‫-آره
‫برو و دو هزار ین برنده شو
‫موقع برگشتن ول نچرخی
‫-سخت کار میکنی؟ ‫-این که چیزی نیست. این که آسونه
‫من به این نمیگم کار
‫مثل اینه که بخوای باچیزی وقتتو بگذرونی
‫معبد سیاری که برای فستیوال درست کرده بودم رو دیدی؟
‫توانایی هام داره هدر میره
‫-شاید من نباید. ‫-نباید چی؟
‫لطف کوچیکی ازت میخوام
‫مساله ای نیست. ‫چیه؟
‫یک شلنگ پلاستیکی. یک بزرگش
‫یک شلنگ، سخته پیدا کردنش
‫گرونم هست
‫خودت میخوایش؟
‫نه
‫برای اون بانو از خانه ی گیشا؟
‫اون قیمت براش مهم نیست. ‫براش پیدا میکنم
‫یک لاستیک دوچرخه دارم
‫هیچ سوراخی روش نداره، برندش هم جدیده. ‫یکی از اون خوباست
‫-سلام ‫-سلام
‫ببخشید
‫امروز خونه ای پدر؟
‫حتما.امروز چه خبره؟
‫سالن زیبایی خیلی شلوغ بود
‫مدتی میشه که ندیدمت یوکی. ‫چاق تر شدی
‫-که اینطور ‫-یک معجزست
‫اینروزا کار مشکلیه!
‫ناهار هست پدر؟
‫نه. چیز خوبی آوردی؟
‫نه. من تصور میکردم به شما ملحق بشم
‫حتما شوخی میکنی
‫هیچی نیاوردی، ناهار منم بخوری؟
‫میبینی یک پدر باید چه چیزایی رو تجربه کنه؟
‫تعجبی نیست که چرا چاق شده
‫ببخشید، من باید برم
‫چطور شد؟ بردی؟ بده ببینم
‫نبردم
‫نبردی؟ هیچی؟
‫-بهت سیگار که ندادن؟ ‫-نه
‫نه
‫ده ین رو الکی از دست دادی؟
‫احمق
‫این بخت بدته
‫و تو به خاطرش ده ین از دست دادی
‫گریه نکن. تو پسری
‫بگیرش، دارم بهت پسش میدم، بگیرش
‫جدا ابلهی. مگه نه؟
‫باعث شدی پول از دست بدم
‫ده ین رو به خاطر هیچی از دست دادم
‫کاوایوشی
‫اوه، برگشتی به سلامتی
‫سودایی که بهم گفته بودی رو پیدا کردم. ‫اما یه چند روزی طول میکشه
‫خیلی ممنون
‫معذرت بابت زحماتش
‫چیزی نیست
‫یه ژاکت میخوای؟
‫با یقه ی شق. یک خوبشه
‫چی شده؟
‫تانه دیوانه ای چیزی شده!
‫تو خوردیشون، مگه نه؟
‫اگه خوردیشون بگو
‫وگرنه واقعا مجازاتت میکنم
‫تو یه بچه ی لجوجی
‫بهم بگو. تو خوردی؟
‫به من دروغ نگو
‫-تو خوردی؟ ‫-تانه
‫برای چی عصبانی هستی؟
‫این بچه خرمالو خشکای منو خورده
‫تانه، تو نباید زیاد عصبانی بشی
‫من فقط برای خرمالو ها عصبانی نیستم
‫من از لجوج بودنش عصبانی ام
‫تو خوردیشون؟
‫اینطوری سرش داد نکش
‫چرا نه؟ ولم کن
‫خب، من نمیدونم چی بگم...
‫این من بودم که اونا رو خوردم
‫چی؟ تو خوردی؟
‫آره، اونها ازم خواستن
‫-کی؟ ‫خب...
‫من این اشتیاق رو برای چیزای خوب بدست میارم...
‫و من اتفاقی اونارو دیدم
‫تو نباید بهتریناشو بخوری
‫به نظر میامد خودشون میخوان من بخورمشون
‫تو باید به خودت گوش کنی. ‫چه مردی!
‫یک عذرخواهی به بچه بدهکاری
‫فکر کنم کار اشتباهی کردم. ‫متاسفم پسرم. منو ببخش
‫تو واقعا زمان سختی رو سپری کردی. متاسفم
‫اینو نگاه!
‫متاسفم پسرم
‫اشتباه کردم
‫دیگه مشکلی نیست. ‫میدونم که نخوردیشون
‫بچه ی بیچاره. این اشتباه من بود
‫منو میبخشی؟
‫گریه نکن. بیا اینارو بگیر
‫یعنی دوباره انجامش داد؟
‫عجب بچه ی سر سختی ‫سرزنشات فایده نداشت؟
‫بازم مثل یک اسب؟
‫بازم بادش میزنه؟
‫نه، گم و گور شده
‫باید سرزنشش کرده باشی
‫اصلا ‫کل صبح رو نبود
‫مضحک رفتار میکرد و قبل از صبحانه رفت
‫تشکش پهن بود و خودش نبود
‫کجا رفته؟
‫از دو گذشته، نه؟
‫میترسم که دیگه برنگرده
‫این یک مورد "بشاش و برو" هست!
‫که اینطور. نگرانم که کجا رفته
‫اون هیچ جایی رو برای رفتن نداره
‫اون مثل یک گربه ی خیابونی میمونه
‫پسر ابله. حتما الان گرسنشه
‫نگران نباش. اون تو آشغالا زندگی میکنه
‫این خلاصیه خوبیه برای تو
‫شیطون کوچولو رفته
‫که اینطور فکر میکنی؟
‫حتما براش غر زدی
‫نه نزدم
‫دیروزو میگم
‫دیروز یکم سرزنشش کردم
‫برای خرمالوها، خیلی لجوج بود
‫حرفی نمیزد، فقظ گریه میکرد
‫چی میخواستی بگه؟ ‫اون که نخورده بود
بیا و جمعش کن!
‫اما خیلی سرسخت بود
‫مثل یک آدم پیر لجوج همونطور بهم خیره میشد
‫اینقدر لجباز بود که دیگه واقعا عصبانی شدم
‫پس منم بهش پرخاش کردم
‫بچه ی بیچاره
‫اون مرده گفت برشون داشته.
‫منم زیادی سخت گرفتم بهش
‫تو همیشه زودجوش بودی
‫وقتی که هم عصبی میشی، اون صورتت...
‫به طرز عجیبی ترسناکه!
‫برای هر بچه ای زیاده
‫سرزنش های تو باعثش شده
‫درست میگی. زیادی سخت گرفتم
‫برای همین معذرت خواهی کردم
‫منم تو اون سن جامو خیس میکردم
‫منم همینطور. ‫در هر صورت، دلم براش میسوزه
‫بچه ای مثل اون میتونه مرد بزرگی بشه
‫همه ی مردای بزرگ اونقدر هم درخشان نبودند
‫حتی ممکنه ابله تر هم بوده باشن!
‫این چیزیه که میگن
‫اون میخ هارو برای پدر سنگدلش برداشته بود
‫اون قلب مهربونی داره
‫واقعا بچه ی دوستداشتنی ای بود
‫گمون کنم چیز با ارزشی رو از دست دادی
‫اون برات با ارزش بود، مگه نه؟
‫باهاش انس گرفته بودی مگه نه؟
‫البته که بودی. تا الان هم خیلی دوستش داشتی
‫اینطور فکر میکنی؟
‫آره کاملا واضحه
‫درسته؟ هوممم
‫اون "هوممم" دیگه چیه؟
‫متوجهش نشده بودم
‫درسته. راه وجودش هم همینه
‫تا الان داشتی تظاهر میکردی
‫یه سگ قبل از اینکه بدونی شروع به جنباندن دمش میکنه
‫تو فقط دمشو نمیتونی ببینی
‫اما هر دوی شما دماتون رو تکون دادین
‫دم پسره کوچیک و باریکه
‫اما دم تو بزرگ و درازه، مثل یک سگ بزرگ و عصبانی
‫با خونی از بول داگ
‫تمومش کن، وگرنه میزنمت
‫امیدوارم یک آدم مهربون پیداش کنه
‫-چی شده؟ ‫-فکر کنم کک های پسرست
‫اینجا خطرناکه
‫دوباره میام. خداحافظ
‫خداحافظ
‫چکار میکنی اگه پسره برگرده؟
‫منو دعوت میکنی؟
‫دوباره ازش مراقبت میکنی، لطفا؟
‫و اینقدر هم سرزنشش نکن
‫جاشو دوباره خیس کرده و ازت ترسیده...
‫پیداش کردی؟
‫کجا بود؟
‫کودان، همونجایی که اولین بار پیداش کردم
‫ازت ترسیده بود ولی جایی برای رفتن نداشت
‫فکر کنم اتفاقی پدرشو گم کرده
‫کمکی از دستم برنمیاد ولی دلم به حالش میسوزه
‫میگذاری دوباره بمونه؟
‫باشه
‫بهش سخت نگیر. ‫متاسفه، بیرون وایستاده
‫من روت حساب میکنم
‫اینم از این. لطفا مراقبش باش
‫من میرم خونه
‫بیا اینجا، حتما باید گرسنت باشه
‫بیا
‫گرسنه ای، نه؟ ‫بخور
‫شروع کن
‫ممنون
‫متاسفم برنج نیست. من سهمت رو خوردم!
‫امشبم هیچی نپختم
‫- بگو ببینم، دوستم داری؟ ‫- آره
‫داری؟ میتونی اینجا پیش من بمونی
‫دوست داری پسرم بشی؟ بگو
‫-میخوای، درسته؟ ‫-آره
‫این یکی رو بخور. ‫اون سوخته رو ولش کن
‫تا جایی که میتونی بخور. همشو بخور
‫بگو ببینم، چه حسی داره؟
‫جدا خوبه. تا قبل از این اینقدر حس خوبی نداشتم
‫تو بهش میگی مهر مادری
‫بیشتر شکل یک مادربزرگی که مراقب نوه ی خودشه
‫تمومش کن. وگرنه میزنمت ها
‫ببین، اون کلاه خیلی بزرگه
‫سه باره که داره میفته
‫نگران نباش سرش بزودی بزرگ میشه
‫زمانی که بخواد بره مدرسه اندازش شده
‫پسرم...
‫میتونم کلاتو نگه دارم؟
‫راکون ها کجان؟
‫تو قفس کنار خرگوشان
‫اونا شکلشون رو عوض میکنن؟
‫آره، نیمه شب
‫میتونیم تا اون موقع بمونیم؟
‫نه، میخوایم بعدا عکسامون رو بگیریم
‫چرا به ما ملحق نمیشی؟
‫نه. شگون نداره سه نفر تو یک عکس باشن
‫اینا خرافاته. مگه نه؟
‫بله. لطفا
‫-من تو مرکز قرار میگیرم ‫-بفرمائید لطفا
‫نه، من عکس دوست ندارم
‫بیا. تو فقط کنار من خوب به نظر میرسی
‫-نه، نمیام ‫-بدخلق نباش
‫خوب به نظر میرسیم؟
‫این پسر باید موهاشو کوتاه کنه
‫اما این کارو نکردیم چون دماغ پر جنب و جوشی داره
‫کلاهش خیلی بزرگه
‫جدا، بله همینطوره
‫بهتر نیست نگهش دارم؟
‫خوبه؟
‫بهتر شد
‫واقعا
‫آماده این؟
‫الان، تکون نخور و دهنتو بسته نگه دار
‫دماغت تمیزه؟ ‫الان دیگه فقط به اون نگاه کن
‫مادر، لطفا ساکت باشد
‫دهانتون رو هم لطفا بسته نگه دارید!
‫برو که رفتیم
‫ممنون
‫چطوری بودم؟
‫مثل یک خانم
‫اون بهترین وضعیتم بود. خنده دار به نظر میرسیدم؟
‫-شکل اون به نظر میرسیدی؟ ‫-کی؟
‫
‫همون چیزی که تو باغ وحش دیدیم...
‫جدا میزنمت
‫دماغت تمیز بود؟
‫خوش گذشت؟
‫تمپورا (خوراک ژاپنی) خوب بود؟
‫میخوای درش بیاری؟
‫فکر میکنی من خانم خوبی هستم، که اینو برات خریدم؟
‫ازش مراقبت کن. میتونی موقع مدرست بپوشیش؟
‫خسته نشدی هنوز؟
‫من که خسته شدم
‫میای مثل یه پسر خوب شونه هامو ماساژ بدی؟
‫یکم پایین تر. آره دقیقا همونجا
‫فردا موهاتو کوتاه میکنیم. ‫خوش قیافه میشی
‫تو پسر خوبی هستی اگه جاتو خیس نکنی
‫به زودی ترکش میکنی
‫-ببخشید ‫-کیه؟ برو ببین
‫پدره
‫من پدرشم
‫شما خیلی مهربونید که ازش مراقبت کردید
‫خیلی ممنون
‫چیزی نیست
9ام باهاش به توکیو اومدم
‫و تو کودان گمش کردم. ‫همه جارو دنبالش گشتم
‫به چیگاساکی رفتم، به امید اینکه اونجا باشه
‫بهم گفتن که شما هم اونجا بودید
‫من که کاری نکردم. ‫حتما شما خیلی نگران شده بودید؟
‫بله، میبینین که ما فقط همدیگرو داریم
‫حتی به هاچیوچی هم رفتم، جایی که خونمون رو از دست دادیم
‫که اینطور. حتما زمان سختی داشتین
‫خوشحال نیستی که پدرت اینجا پیدات کرده؟
‫تشکر کن از خانم
‫متاسفم. اون هیچ ادبی نداره
‫خیلی ممنون برای همه چیز
‫مشکلی نداره
‫از خانم تشکر کن، بعدشم باید بریم
‫اینارو به عنوان تشکر تقدیم میکنم، از چیگاساکی خریدمشون
‫نباید از این کارا بکنید
‫اینا چیزی نیست، فقط سیب زمینیه. ‫خیلی ممنون
‫یه لحظه صبر کنید
‫اینا مال بچست
‫آخه خوب نیست اینطوری
‫لطفا
‫مرسی
‫خیلی لطف کردید. ممنون
‫کاری نکردم. ‫مواظب باشید
‫به همراه پدرت به دیدنم بیای پسرم
‫حتما بیای
‫خیلی ممنون. ‫با خاله خداحافظی کن
‫خداحافظ خاله
‫دوباره پدرت رو گم نکنی
‫خداحافظ
‫خب، پس پدرش آمد؟
‫خوشحالم که پیداش کرد
‫حالا میتونی با آرامش بخوابی
‫پس ترکش نکرده بودن؟
‫که اینطور. بهرحال، خوشحالم که پایان خوشی داشت
‫چی شد؟
‫نباید گریه کنی
‫تو اولش از پسره خوشت نمیومد
‫اما در هر صورت از دستش دادی
‫من برای اینکه ناراحتم گریه نمیکنم
‫فقط فکر کن، چقدر الان خوشحاله...
‫میبینی، همونطور که خودش گفته بود گم شده بود
‫من فکر میکردم پدرش سنگدله
‫اما اون یک آدم خوبه، یک پدر خوب
‫اون دنبالش گشته
‫حالا، اون پسرش رو پیدا کرده و اونا میتونن با هم زندگی کنن
‫فقط فکر کن که الان چقدر خوشحالن... ‫این باعث میشه گریه کنم
‫پدرش نه تنها مرد بدی نیست، بلکه خیلی هم معدبه
‫اون از آدمای باوقار با قلبی لطیفه
‫پسره باید خوشحال باشه
‫جدا؟ خوشحالم اینو میشنوم
‫اون فقط یه بچست، وقتی صورت باباشو دید
‫کلا تمام میخ ها و وسایلاشو اینجا فراموش کرد
‫که اینطور
‫یه پدر و پسر، خیلی زیبا بود ببینیشون
‫آرزو میکنم که ای کاش بیشتر قدرشو میدونستم
‫از اینکه اون طوری با بچه ی بیگناه رفتار کردم متاسفم
‫بهش فکر کن ‫احساساتم رو کلا تغییر داد
‫نباید اونطوری که الان هستیم خودخواه باشیم
‫مثل هل دادن بقیه برای سوار شدن به قطار میمونه...
‫به فکر خودمون بودن، فراموش کردن کسایی دارن رنج میکشن...
‫ما زیادی درباره ی زندگی خودمون نگرانیم
‫چیزی که میگی درسته
‫الان میفهمم. ‫از خودم خجالت میکشم
‫بچه ها شگفت انگیزند
‫اون فقط یک هفته با من بود
‫اما جدا باعث شد فکر کنم
‫ای کاش بیشتر باهاش میموندم
‫بگو ببینم تاشیرو
‫میتونم یک بچه داشته باشم؟
‫تو؟ این زشته که تو بچه دار بشی...
‫تو یک بیوه ای
‫منظورم به سرپرستی گرفتنه
‫ها، اونطوری میشه
‫من پای حرفم هستم. یک بچه میخوام
‫آره، بچه چیز شگفت انگیزیه
‫فالمو میگیری که ببینم چکار کنم؟
‫زودیاکت گراز وحشیه؟
‫پس اون مسیر رو برو
‫کدوم مسیر رو؟
‫هونگو یا منطقه ی شیتایا
‫شیتایا؟ نزدیک پارک اویو؟
‫مجسمه ی کاپیتان سایگو در یونو
‫اون دور و بر رو بگرد
‫مجسمه... کاپیتان سایگو...
‫پایان